Werken met familie-opstellingen


familieopstelling

Met zijn methode van de familieopstelling heeft Bert Hellinger patronen en verbindingen in families zichtbaar gemaakt. Dat heeft tot nieuwe ideeën geleid over het ontstaan van problemen en de invloed van de familiegeschiedenis op ons leven.


De familieopstelling

Dat veel van onze overtuigingen hun oorsprong vinden in het gezin waarin we zijn opgegroeid en dat deze overtuigingen zich uiten in onze huidige persoonlijke en zakelijke relaties, was al bekend. Maar dat ook de geschiedenis van de biologische familieleden die we nooit gekend hebben doorwerken in ons huidige leven, dat heeft de methode van Bert Hellinger zichtbaar gemaakt. Bij een opstelling worden familieleden letterlijk in de ruimte ‘neergezet’. De cliënt kiest daarbij mensen uit de aanwezige, als representanten voor bijvoorbeeld: vader, moeder, broers en zusters, grootouders of zelfs voor een geheim, een ziekte of een hele groepering (bv de slachtoffers van de oorlog).
Een grote ontdekking van Hellinger is, dat in zo’n opstelling een psychologisch landschap, een veld, ontstaat, waarin emotionele krachten voelbaar zijn. Er ontstaat in een opstelling een soort blauwdruk van het systeem.


Recht op een plek, liefde, respect en evenwicht

In het werken met systemen ontdekte Bert Hellinger onderlinge wetmatigheden. Wanneer wij die respecteren, gaat het goed met ons. Als iemand uit het systeem deze wetmatigheden om welke reden dan ook niet respecteert, dan kan dit leiden tot steeds terugkerende patronen in relaties, die geestelijk en lichamelijk welzijn beïnvloeden. De wetmatigheden die Bert Hellinger zoal in opstellingen vond zijn:

  • In een familie heeft elk lid – ook als het gestorven is – het recht om erbij te horen

  • Achter elke verstrikking is liefde, de wens om te verbinden, werkzaam

  • Een bezielde innerlijke weergave van een hersteld familie-evenwicht geeft rust en werkt helend

  • De natuurlijke hiërarchie dient met respect geëerbiedigd worden

  • Op alle niveaus (tussen individuen, families en grotere groepen en volkeren) is behoefte aan evenwicht tussen geven en nemen


Een systeem raakt uit balans wanneer bovenstaande wetmatigheden genegeerd worden. Dan streeft het systeem naar een herstel van de balans, vereffening, desnoods in de volgende generatie of generaties. Soms kan dit inhouden, dat een kind zich uit liefde voor zijn ouders identificeert met een familielid dat is uitgestoten, gestorven of doodgezwegen is. Angsten, depressies, frequente ongelukken en ernstige ziekten, die op basis van de individuele ervaringen moeilijk te verklaren zijn, kunnen aanwijzingen zijn voor dit soort systeemverstrengelingen.


Verstrengeling en herschikking

Een persoon kan - vaak onbewust - gevoelsmatig verstrengeld raken met een familielid en diens lotbestemming en emoties overnemen. Of het probeert een familielid te behoeden voor het noodlot en uit liefde zijn of haar plaats in te nemen.
Hoe kunnen dit soort identificaties opgelost worden? Op de eerste plaats zegt Hellinger, moet eerste erkend worden wat ‘er is’. Daarna worden mogelijkheden onderzocht om het evenwicht te herstellen. Alle leden van het huidige systeem, bijvoorbeeld ook geaborteerde kinderen en vroegere geliefden, dienen bij de cliënt een plek in zijn/haar hart en het toekomstige systeem te krijgen. De ‘oplossing’ komt in de ruimtelijke familieopstellingen naar voren in bewegingen en ervaringen, die ontstaan bij en tussen de representanten. Familieleden uiten, op voorspraak van de begeleider en bij monde van hun vervangers, hun liefde, acceptatie, erkenning en respect in korte zinnen, gebaren, omarmingen of buigingen. Dit kan soms gepaard gaan van heftige en sterke emoties. Zo ontstaat er een bezielde herschikking van het systeem, die fysiek, emotioneel en relationeel kan doorwerken.


home